Kabriolet

På torsdag dro vi for å hente leigebilen vår, og irritasjonen var stor då sat-nav'en ikkje funka. Vi hadde gleda oss til ei helg i bil utan kart-krangling, og ettersom vi hadde derfor hadde betalt for ein bil med sat nav, ordna dei ein annan bil til oss. Ei gratis oppdatering (litt a la fetteren min Nick, som fekk gratis oppdatering til første klasse på ein flight mellom Mexico og England. Ikkje heilt det samme, men det føltes minst like bra). Framleis med automatgir, men denne gangen med sat nav som funka fint. Fresh, deilig å køyre, min første Renault, og ja, min første kabriolet. Ikkje at vi kjørte noko særleg rundt med taket nede, men det kan eg komme tilbake til.

 litt skeptisk og stressa på veg ut av München

 Men snart ganske fornøgd med å kjøre ny, fin bil på motorvegen

 Første stopp: Aschau im Chiemgau. Freaky inngangsport

 Drakk ei kanne te og spaserte litt omkring.

 Dette hotellet husar visstnok den dyraste restauranten i regionen. Og ser ganske tacky ut.

 Apropos tacky - stort utvalg av radler på supermarkedet.

 Og den største Ritter Sport Yoghurt eg nokon gang har sett. Men, for stor sjokolade og for kort tid til eg bør passe inn i ein brudekjole....

 Den minste og mest low-key Biergarten vi har sett.

 På veg til slottet på haugen, som er frå 1300-talet sånn ca.

 Men då vi kom fram oppdaga vi at det hadde stengt for fleire timar sidan

 Daniel tar bilde av meg, som tar bilde av muren, som....

 Og iphone kun fordi Nokon hadde lagt att kameraet i prime synsvinkel for innbrudd i bilen.

 Daniel strikes a pose

 Vel nede igjen

 Og stadig meir fornøgd med bilen.

 Så dro vi til den vesle bygda Frasdorf, og ein restaurant anbefalt i ein av guidane våre. Den var koselig

 og lakse-forretten til Daniel var god

 Og min andelever også, men ellers var det ganske så-som-så mat. Og Daniel har fått på det reine at Wienerschnitzel aldri blir noko særleg bedre, sjølv om det serverast på ein dyr restaurant.

Vel framme på hotellrommet. Daniel kikkar fram frå eit pittelite ekstrarom. Vi fekk forresten vite at vi må passe på å møte opp før 5 når vi har booka eit hotel første natta i Tyskland. Elles kan hotellet tru at vi ikkje kjem i det heile, og gi bort rommet til dei første og beste som kjem forbi. Men heldigvis kom det ikkje andre potensielle gjestar forbi torsdag kveld, og rommet sto klart for oss, sjølv om vi ankom seint.

 Utsikt frå verandaen vår fredag morgon.

 Den beste og mest spennande maten vi åt denne helga, åt vi i Prien ved Chiemsee. Lunch på tidlegare stjernekokk Thomas Mühlberger sin restaurant. Superhyggelig gammal mann som småsnakka, forklarte og handhelste då vi dro. Ide til bryllupsgåve: matkurs her.

 Så dro vi ned til Chiemsee og tok båten ut til dei to øyene.

 Først den største øya, Herreninsel, der vi sette kursen mot Herrenchiemseeschloss.

 Herlig plass, både for turistar og edderkoppar.

 Herrenchiemseeschloss. Enda eit av slotta bygd av Kong Ludwig II, men eg likte dette ca tusen gangar bedre enn Neuschwanstein. Færre turistar, bedre guidar og meir interessant stoff.

 Vi myser framfor slottet, som er eit halvferdig forsøk på å replisere Versailles.

 Fontener utan vatn

 Fontenar med vatn

 snart klare for å haste vidare til neste øy

 Men først kikka vi på små bambiar, i ein park like ved sidan av slottet.

 Men det var snart siste ferjeavgang, og vi ville få med oss denne, mindre øya også: Fraueninsel

 Med eit gammalt kloster (og øyas store skuffelse: guidebøkene sa at ein butikk ved klosteret solgte heimelaga marsipan, men dengang ei)

Heilt fantastisk fint - får lyst å dra tilbake etterkvart.

 Ettermiddagssolstrålar var det siste vi såg før vi dro frå øya.

 Framleis forkjøla, men fornøgd etter ein fin dag.

 På kvelden dro vi på nok ein anbefalt restaurant (denne gangen omtalt i to guidar, for å vere på sikre sida).

 Klauser's Restaurant - superkoselig.

 Med deilig mat. Eg åt først spicy gresskarsuppe, og deretter kanin med gnocchi. Nam!

 Tilbake på hotellrommet feira vi fin fredag med sel-tksjorte og musserande

Daniel som posterboy for Tortilla chips

 Lørdag morgon starta med sol, men framleis med taket på - vi hadde enno ikkje fått ned taket

 Vel framme ved Königssee, og ein av dei mest turistifisete strekkene i Tyskland. Daniel falt for denne vakre lys-skulpturen.

 Og denne stokken.

 Litt unna turistmassane var det ganske fint.

 Og i det fjerne såg vi kyrkjebygget med dei rød, løkforma kupplane. Men ellers var det ikkje altfor ulikt Norge, og difor heller ikkje så altfor spennande.

 Det som derimot var spennande, var at vi endelig greide å få ned taket!

 Takka vere ein determined Daniel

 som var superhappy med resultatet.

 Så vi kjørte med taket nede i ca 10 min, på veg til neste attraksjon

 og akkurat lenge nok til at det såvidt byrja å regne. Tippa vi såg ganske kule ut med taket nede i grått-nesten-regn-ver

 Neste attraksjon var Ørneredet (ikkje Gjøkeredet, som eg prøver å venne meg av med å sei). For å komme oss opp dit måtte vi ta ein buss opp dei siste ca 600 høgdemetra til toppen

 på toppen

 Med dramatisk fjellheim i bakgrunnen

 og her med Ørneredet i bakgrunnen

 og starten på Alpane

Det føltes veldig rart å gå i Hitlers fotspor, saman med masse andre turistar. Og å kunne kjøpe Ørnerede-schnapps, eller tskjorter. Heldigvis var det ikkje kun glorifisering av kor fine ferieheimar nazistane bygde, men også eit dokumentasjonsmuseum der Berghof pleide å ligge (før det vart bomba). Veldig interessant utstilling, og heldigvis/desverre ikkje så mange turistar. 

 Så kjørte vi heim til Reit im Winkl gjennom nydelig haustlandskap. Trea blei meir haustfarga for kvar dag vi var der, og no er kanskje hausten komen til München også?

 Idag har vi tatt ein omveg på vegen heim til München. Litt for å unngå motorvei-kø, og litt for å sjå noko nytt. Her stoppa vi for å kikke litt rundt i ein idyllisk småby

 Som låg rett på elva (som eg trur heitte Als)

 BnB/restaurant i fin Guro/Ragg-stil

 Sett nok av rolig landsbyidyll (einaste plass vi såg folk var utanfor kyrkja)

 ....og vi dro vidare til Wasserburg am See. Der såg vi ikkje berre handikap-parkering, men det (for oss) nye store: kvinneparkering. Rett nok treng ein barnevogn for å gjelde som kvinne med parkeringsrett, men likevel.

 På veg inn til småbyen

 På helgas minst sør-tyske restaurant - nemlig ein gresk restaurant

 Klare for heilt ok usunn mat

 Apropos klar for: denne kan kanskje og få plass på bryllupsønskelista. Fin og praktisk, og ein kan aldri få for mange klutar, eller?

 Og i ein bokhandel fann vi ei ungdomsbokserie som kanskje kan vere noko for Daniel. Oscar kunne gjort seg som ein karakter her.

Og sist men ikkje minst: ivrige smakerar på søndagsmarknaden. Gratis kremostdipp som mange andre allerede har dyppa diverse ned i og smakt på, seier du? Ja takk.

No har vi levert tilbake bilen, pakka ut og innkvartert oss på kvart vårt rom. Ikkje heilt home sweet home, men heller ikkje så fælt. Særleg no som eg har fått til å skru på varmen.