"Vil ikke!"

Dette har vore the Soundtrack of our lives i det siste. Frida testar grenser og blir rasande så ofte og så heftig at det krevs meir tolmodighet enn vi to har tilsaman. 

Apropos foreldre-skills som vi manglar: 

På søndag tenkte vi å komme oss ut før regnet kom og skyndta oss ut til bilen og satte kursen mot Bygdøy. På vegen byrja det å regne og vi oppdaga etterkvart at vi ikkje hadde med regntøy, paraply, våtservietter eller bleier. Major (og smelly) parenting fail. 

Men når ho ikkje er sint og vi ikkje er heilt utslitte, så er det utrulig koselig. Slik som her: 

Animal hospital er nesten like gøy som animal Airport. 

Og Magnus smiler stadig meir, til og med på bilde.

Har byrja å bruke nokre kle i str 62/68 (og søskenbarn Johannes sin Newcastle-smokk)

Mens polarn o pyret sine kle i str 56 framleis passar (med eit nødskrik)

Eg har vore litt meir ute på dagtid og prøvd å late som om eg ikkje er supersliten (fake it til I make it, er planen)

Trilla til Kristin på lunch igår

Kor det er barnebøker slik som dette i hyllene 

Ikkje akkurat feelgood-bestselgarar...

Og idag er ein slik dag: dersom eg vil få gjort eller lese noko, må Magnus vere med. Dersom eg vil slappe av på sofaen, må han ligge oppå. Ellers blir det skrikorama. Og dei siste nettene, frå 24-02, har det vore skrikorama sjølv med kroppskontakt, amming og smokk. Satser på at det er ein (kortvarig!) fase. Og at det snart forsvinn saman med

Frida sine raseriutbrot.