Every Picture Tells A Story

I forsetet. På begynnelsen av den lange og nattlige turen frå Bodø til Trondheim.
Tuva i baksetet. Pappa sit forøvrig i forsetet.
Kirsten, Staffan og Ann Kristin i parken.
Ein hundeeigar, i kvitt i bakgrunnen, droppa hundehalsband. Lurt?
Her er den søte hunden.
Seint. På rommet til Tuva. Ikkje på Evergreen.
Tuva i velkjent positur. Dessuten hodet i sekken min.
To trøtte typer. På säfflebussen, som tok to timar lengre enn den skulle. Horebuss.
Turn Around.
Tuva i teltet.
Vi fann ein kjempefull danske. Vennane hans hadde gitt han vatn. Etterkvart vakna han og snakka om kor godt han likte Kaizers Orchestra, men først.....
.... Skål.
Utanfor teltet. Med Anne-Nora og Tuva.
Eg var aleine heime i fem dagar. Eg jobba. Etter jobb var eg for trøytt til å rydde. Dermed kom Martin og Andreas tilbake frå ferie, til eit noko uryddig hus. Men guttane visste råd.
På stuebordet. Med utsikt mot stolen med pringles
Etter lange, behagelige telefonsamtalar var også stolen flytta. Legg merke til isskåla ved telefonen.
Kjøkkenet. Før det blei rydda og Martin lagde oss genial wokmiddag.